EX 76-269 Geleen, Heasselerveld

architect Ir B. Wauben
opdrachtgever Woningbouwvereniging Geleen
realisatie 1975 – 1979
adres Broekbeek, Gansbeek, Sluisbeek, Venbeek, Geleen
programma 141 woningwetwoningen

Beschrijving van het plan

Het plan in Geleen is de uitwerking van een afstudeerproject dat was gepredikeerd als idee-plan (EX 73-173). Bart Wauben was één van
de eerste afstudeerders aan de TH Eindhoven onder prof Habraken. Gebaseerd op het SAR-gedachtengoed en geïnspireerd op de stedenbouw van Pompeï, had hij een stedelijk weefsel op basis van een patiowoning ontworpen, die bewoners zelf konden indelen of uitbreiden. De voorzitter van de adviescommissie Mr. Th.C.M.A. Elzenburg was ook burgemeester van Geleen. Via zijn contacten werd in de uitbreidingswijk Haesselderveld een locatie gevonden.

Het plan bestaat uit 141 uitbreidbare patiowoningen, die kunnen worden geschakeld of gestapeld. Elk beslaat een ommuurd oppervlak van ca. 16 x 11 m. Hiervan wordt de helft ingenomen door de basiswoning. Een deel van de patio is bestemd voor een mogelijke uitbreiding. Daartoe zijn van te voren funderingsbalken aangebracht en een `gootbalk’ in het midden van de patio. In de rug zijn de utilitaire ruimten als badkamer, berging en (open) keuken gelegen; aan de patio de woonkamer en mogelijke slaapkamers. De laagbouwpatio’s zijn op verschillende manieren geschakeld: uitgaand van de maximale L-vorm zijn ze of met de koppen van de L of de rug met elkaar verbonden.

Bij stapeling ontstaat een woonheuvel, waarbij telkens op 2 onderliggende woningen 1 nieuwe woning is geprojecteerd. Er
zijn 8 woningen op de begane grond, 4 op de eerste verdieping, etc. Elke woning op een verdieping beschikt over een terras op het dak van een onderliggende woning, ook weer gedeeltelijk voor uitbreiding bestemd. Hierbij ontstaat wel een meer langwerpige vorm. De woningen op de tweede woonlaag zijn te bereiken via een lange hellingbaan; van hieruit gaan trappen naar de derde en vierde woonlaag.

In de situatie zijn de 5 gestapelde woonblokken van 2, 3 en 4 lagen en een deel van de laagbouw noord-zuid georiënteerd. De overige laagbouw is ongeveer onder een hoek van 45° op deze richting geprojecteerd. In het midden van het plan is een groene ruimte, en in de buurt van de woonheuvels zijn 2 grotere parkeervelden.

De woningen en de patiomuren zijn gematerialiseerd in witte betonsteen, De kap heeft een V-vorm in een auwe helling.
Een zakgoot op ca 3/5e van de gevel vormt de grens van de uitbreidingszone in de patiotuin. Het kapje boven de zone die naar achter mag worden uitgebreid, is met zwarte houten delen afgewerkt.

Reden van predicering

Het eerste experimentele element betreft de grote mogelijkheden voor aanpassing en uitbreiding van de woning. In de toelichting op het idee- plan werd daarbij nog expliciet de woonkwaliteiten van het patiomodel als onderlegger voor de drager genoemd.

Het tweede experimentele element betrof de gestapelde toepassing van patiowoningen als een opmerkelijk alternatief voor het gebruikelijke meergezinshuis. De verschijningsvorm werd omschreven als zeer karakteristiek, ten gevolge van de trapsgewijze opbouw, de sterke horizontale geleding en de expressieve gevelarchitectuur.

Met de stedenbouwkundige opzet was de commissie iets minder gelukkig. Hoewel uiteindelijk wel aanvaardbaar, vond de commissie dat de hoekverdraaiing in het plan leidde tot een wat starre structuur met enkele ongelukkige knooppunten en restruimten.

76269-situatie

76269-meerlaagse-structuur-plg-verd1

76269-meerlaagse-structuur-plg-verd2

BewarenBewaren

    • Categories: Vernieuwing middelhoogbouw
    • Tags: experimentele woningbouw, gerealiseerd, predikaat, woningplattegrond