EX 78-317 Alkmaar, Vier Vierkanten

EX 78-317 Alkmaar, Vier Vierkanten

architect Abe Bonnema
opdrachtgever Westland/ Utrecht projectontwikkelingsmaatschappij
realisatie 1978 – 1980
adres Galjoenstraat, Kotterstraat, Kofschipstraat, Alkmaar
programma 53 premiekoopwoningen en 19 vrije sectorwoningen (niet experimenteel)

Beschrijving van het plan

Midden jaren ‘70 werden er verschillende pogingen vanuit de houtindustrie ondernomen om houtskeletbouw in Nederland te introduceren, een bouwmethode die bekend was uit Canada en de Scandinavische landen. Daarbij speelden twee aspecten: het groeiende ecologische bewustzijn en de mogelijkheden voor prefabricage. Ten behoeve van een prijsvraag Houtskeletbouw hadden enkele gemeente bouwterreinen beschikbaar gesteld, waaronder de gemeente Alkmaar in de uitbreidingswijk Huiswaard. Onder het motto ‘Vier vierkanten’ won architect Abe Bonnema uit Hardegarijp de prijsvraag. De gemeente had als eis gesteld dat er in het plan dat er 75 premie- koopwoningen gebouwd moesten worden met een aantal kamers dat varieerde van 2 tot 6.

De woningen, in maximaal 3 bouwlagen met dakopbouw, hebben
een kruisvormige plattegrond. Vier vierkanten van 3,75 x 3,75 m zijn gegroepeerd rondom een kernzone van 1,20 x 2,10 m. Samen met dragende wandelementen vormen kolommen op de hoeken van de kernzone de draagconstructie. Met holle vloerelementen bestaande
uit liggers en een boven- en onderplaat wordt naar boven toe door gestapeld. Aan de buitenzijde is het geheel met verticale onbehandelde Western red cedar latten bekleed. De woningen worden afgedekt door haaks op elkaar geplaatste lessenaarsdaken, afgedekt met Eternit leien. Deze worden afgewisseld door smalle, platte dakstroken. De kernzone steekt als een opvallende lantaarn uit boven de dakvlakken.

De 4 vierkanten zijn exibel in te delen. Het wonen kan op de tuinzijde of op de straatzijde worden gericht. De keuken is op verschillende plekken te situeren, terwijl het trappenhuis naar keuze in open of gesloten verbinding met de woon- en werkruimte kan staan. Het aantal slaapkamers varieert van 1 tot 5. De woningen beschikken over een aangebouwde buitenberging en een carport. Als parkeernorm gold 1,3 parkeerplaats, waarvan 1 op eigen terrein.

De woningen zijn geschakeld in blokken met een grote plasticiteit. Daarbijwerdeenonderscheidgemaakttusseneenopenbarezijdeen een privé zijde. Er zijn daarbij verschillende woonmilieus ontstaan. De toekomstige bewoners konden kiezen tussen wonen aan het water, aan een plein, in een straat of bij een groenvoorziening. Het merendeel der woningen valt binnen de premiekoopsector. Alleen de grootste woningen – 19 stuks- werden in de vrije sector gerealiseerd en kwamen daarom niet voor het predicaat in aanmerking.

Reden van predicering

Het plan valt binnen het subsidieprogramma onder het thema I ‘Urbanisatie i.p.v. suburbanisatie’.

Het experiment gaat over de manier waarop met het ontwerp is ingespeeld op de mogelijkheden van houtskeletbouw, wat in feite
de introductie was van een voor Nederland nieuwe bouwmethode. Daarbij worden 3 experimentele elementen onderscheiden. Ten
eerste de kruisvormige opbouw van de plattegronden, met daaruit voortvloeiend een aantrekkelijke ruimtelijke werking en mogelijkheden tot gevarieerd ruimtegebruik. Ten tweede het speci ek eigen karakter van de woningen. De architect is er in geslaagd een nieuw woningtype te ontwikkelen, zonder dat sprake is van een vertaling in hout van de gebruikelijke ‘stenen’ woning. En ten slotte het samenspel van de

zeer beweeglijke bouwmassa’s en de stedenbouwkundige ruimte. De commissie verwachtte dat toekomstige bewoners geen problemen zouden hebben om zich met deze woonwijk te identi ceren.

 

78317-situatie

78317-plg-bgg

    • Categories: thema 1: urbanisatie i.p.v. suburbanisatie, Vernieuwende woontypologie
    • Tags: experimentele woningbouw, gerealiseerd, predikaat, woningplattegrond