EX 79-338 Utrecht – Overvecht, Inbreiwoningen

architect Architectenbureau Bokelman en De Lange
opdrachtgever Stichting Sociale Woningbouw Utrecht
realisatie 1979 – 1980
adres Guyanadreef, Sabadreef, Cheopsdreef, Papyrusdreef, Faraodreef, Vreuchdenberchdreef, Ikarosdreef, Anna van Burendreef, Heradreef, Utrecht-Overvecht
programma op 8 locaties een wisselende mix van in totaal: 42 eengezinshuizen (woningwet/ premiekoop) (type A) 17+16 patiowoningen (premie-koop/ vrije sector) (type C) 21 wooneenheden voor 1- & 2-persoonshuishoudens (type D)

Beschr ving van het plan

Overvecht is een wederopbouwwijk ten noorden van Utrecht met een duidelijke stempel-structuur. Deze rationeel opgezette wijken met veel hoogbouw werden in de jaren ‘70 bekritiseerd om hun gebrek aan ‘herbergzaamheid’. Op 8 braakliggende locaties die oorspronkelijke bedoeld waren voor hoogbouw en scholen, is in een verdichtingsslag met woningbouw geprobeerd de wijk te verlevendigen. Het aantal woningen varieert per locatie van 5 tot 22 in wisselende mix van 3 type woningen. Om overlast van de bouw te beperken voor de buurt is gekozen voor een prefab houtskeletbouwsysteem (zgn. platformmethode). In een proces van inspraak met omwonenden en toekomstige bewoners zijn de plannen gemaakt, waarbij gekeken is naar het uitzicht en de privacy ten opzichte van omliggende woningen, geluidshinder van bestaande wegen en de relatie tot bestaande parken en groenelementen.

De 3 type woningen betreffen eengezinsrijwoningen, patiowoningen voor senioren en een 3-tal appertementengebouwtjes met HAT- eenheden voor jongeren. De indeling van de verschillende woningen is gebaseerd op het principe van 4 ten opzichte van elkaar verschoven rechthoeken, die weer bestaan uit een smal en een breed element.

De eengezinsrijwoning kennen een kleine bajonet-achtige verspringing in de plattegrond. De woningen kunnen hiermee op 2 manieren
aan elkaar worden geschakeld: in een schuine verstaffeling of in een gewone rij, waarbij een terugliggende nis ontstaat. Op de eerste verdieping is in die nis een klein balkon ontworpen.

De patiowoning is geïntroduceerd vanuit overwegingen van privacy voor de omwonenden en geluidbuffering. De patiowoning kent een variant met opbouw. De blokjes voor de 1- en 2persoonshuishoudens hebben appartementen op de begane grond en 2-laagse maisonnettes op de verdieping met slaapruimte in de lessenaarskap.

De gevels van de woningen werden bekleed met beige Eternit leien. De rijwoningen en de appartementenblokjes hebben een onderbouw die witgepleisterd is. De bergingen waren van asbestcementstroken.

Reden van predicering

Dit plan valt onder het thema II ‘Nieuwbouw in Oudere Woonmilieus’ van het subsidieprogramma. De commissie vond dat met de opgave een voor die tijd nieuw en actueel probleem aan de orde werd gesteld. Het ontwerp speelde daar goed op in en dat was de reden voor toekenning van het predicaat.

Speci ek worden positief benoemd: de ruimtelijke uitwerking en de speelse vormgeving van de eengezinswoningen en de maisonettes. Ook de variatie in schakelmogelijkheden wordt positief beoordeeld, omdat zo goed kan worden ingespeeld op de eisen van de diverse locaties, waarbij toch een eenheid ontstaat. Er is enige twijfel of dat in de praktijk ook daadwerkelijk kan worden waargemaakt. Ook over de patiowoningen was de commissie wat kritischer.

De commissie verwachtte dat de verschillende deelplannen als herkenningspunten in de wijk kunnen gaan fungeren.

 

79338-gebied-25-bebouwingsstudies

79338-gebied-16-bebouwingsstudies

79338-schemas-woningorganisatie

 

    • Categories: Stadsvernieuwing, thema 2: nieuwbouw in oudere woonmilieus
    • Tags: experimentele woningbouw, gerealiseerd, predikaat, woningplattegrond